Bir Anneler Günü Anısı ;)

Anneler günü vesilesiyle ilk ve tek anneme hediye alma girişimimi anlatayım size. Aslında anneler gününde de gerçekleşmemişti olay o da ayrı mesele. Baştan aşağı saçma bir deneyimdi ve geriye dönüp baktığımda sürekli gülmeme sebep olan bu olayda tek de değildim, kuzen Serhat ile başroldeydik. 

1996 yazı, tarihi hatırlama sebeplerim ise saymakla bitmez. Türk milli futbol takımı Avrupa şampiyonasına gitmişti o yıl ilk kez, sonra ilkokuldan mezun olmuştuk hem de "Habitat II" sebebiyle İstanbul'daki okullar bir kaç hafta erken kapanmıştı. Dayımlar Uşak'taydı o zaman, gezmeye yanlarına gitmiştik, kuzenin mezuniyetini de görmüştük bu vesileyle. Babalar günü de yaklaşıyordu, kuzen dedi hediye alalım ama annemlere de alalım. Tamam dedik, önce annemlere alalım babamlara hafta sonuna kadar alırdık nasıl olsa. Mezuniyet ve karne harçlıklarının ederi neyse, koyduk ortaya girdik cam ürünleri satan bir mağazaya, yok fırın tepsisi yok servis tabağı aldık bir şeyler çıktık gittik eve.

Yüzümüzde tebessüm, içimizde mutluluk çıktı annemlerin karşısına. Dedik biz size hediye aldık, geçmiş anneler gününüz için... Bir sevgi gösterisi bekliyorduk elbette ama tepki çok radikaldi, annem hayatımda yediğim en okkalı tokatlardan birini salladı bana, "kimin parasıyla kime hediye alıyorsunuz" söylemiyle sağlam bir dayak yemiştik...

Geriye baktığımda bu olay benim için "trajikomik" ve o kadar tatlı bir anıdır ki anlatmayı çok severim. Bununla birlikte her anneler gününde annemle bu anıyı yad ederiz.. yarın yapacağımız gibi :) Ve anneme teşekkür edeceğim kapitalizmin kutsal değerleri nasıl sömürdüğünü bana ufak yaşta dayakla da olsa öğrettiği için...